فریادنامه
۱۳۸٦/۱/۱٧
!Au revoir

هو

وقتی بالای پله می ایستم و منتظر می مونم تا نفر بعدی از راه برسه

وقتی توی ذهنم سعی می کنم یادم بیاد چند وقته ندیدمش

وقتی با شور با تک تکشون گپ می زنم

وقتی سعی می کنم از همه ی احظات مشترک گذشتمون باهاشون بگم

وقتی چرخ می خورم

وقتی از گوشه به گوشه ای میخزم و می پرم و می جهم

وقتی دوستی عمیقو از دوستی درجه دو تشخیص میدم

وقتی بازهم به صلابت خونه و خونواده و لاینفک بودنش معتقد میشم

وقتی با شور و شوق بچه گانه کادو هامو باز میکنم

وقتی موقع اذان صبح ظرف میشورمو دفتر خاطرات ورق میزنم

همشون لذتبخشن...

من می بلعمشون.

                                                                             ۶آوریل۲۰۰۷

                                                                     

فریاد

[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]

 
پرشين‌بلاگ